اقتضا مىنمايد آمده است و نشانه و گواه آن احرام است كه اشتراكيه حقّه را با همهء معانى آن نشان مىدهد . و در لباس احرام فقرا و پادشاهان برابرند ، و كجايند مستكبرين تا از نزديك اين تجلى شگفت‌آور و روى آوردن مسلمين را از هر گوشهء جهان به پيرامون خانهء محترم خداوندى ، و اجتماع آنان را در برابر حضرت پروردگار در يك سرزمين با لباس متحد الشكل ببينند ، و كسى را از ايشان بر ديگرى برترى نيست مگر به پرهيزگارى . احرام در صورتى كه با شرايط مقررهء آن انجام شود ، و به حدودى كه در باب محرمات احرام بيان گشته مقيد گردد ، طريقهء خاصى است از مهيا شدن و آمادگى براى كسى كه قصد تشرف در پيشگاه خداوندى دارد ، و با پيوستگى و مواظبت بر آن حدود شايسته است بنده را كه به درگاه پروردگار خود حضور يابد و در جايگاه قرب خداوند متعال و سراى قدس وى به مقام ارجمندى مشرف شود . احرام براى شخص محرم مدارج سعادت و خوشبختى را در بر دارد و انسان به وسيلهء آن حدود ، در بالاترين درجات تربيت و بندگى قرار مىگيرد . از آن جمله دورى جستن اوست از ستم ، و ريشه كن نمودن آن از سراسر وجود خود ، و بازداشتن خود از شكار بيابانى و رساندن آزار به هر حيوانى حتى حيوانات ريزى كه بعضاً در بدن پيدا مىشود ، مگر حيوان موذى كه كشتنش بر محرم جائز است ،